hiçbirşey

hıfz-ı hüma

2011-12-26T16:15:00.003-06:00

her sabah yaşadığım yeni jenerasyon hafıza kayıplarını kötü birşey olarak görmekten vazgeçtim. her dem yeniden doğarız, haydan gelip hûya gideriz demek kolay. işte uygulama fırsatı. adet gelenek ve görenek dışı bir mnemoni. o ânın hakikatinden gayrı ne var ki zaten. unuttuklarım unutulasılardır. hatırlanacaklar da zaten şimdi ve burda. hatırlanmayı bekleyemeyecek kadar gerçek. bu yeni gerçekçiliği ayakta alkışlıyorum. böyle kabullenilmiş bir hafıza kaybında huzurun dışında birşey kalmıyor geriye. ben denen oluş ise tamamen uçucu.

şecaat

2011-12-03T14:01:00.004-06:00

source code filmi 8 dakikalık son periyoddaki donma ile bitmeliydi. ama hollywood coşkuyu durduramıyor, "and they lived happily after" mesajını vermeden edemiyor. kendi algısının cennetine şehadet edişi neden bir son belirlemesin ki?
hz. hüseyin kerbela'da son demlerinde savaşırken, dedesinin ona seslenişi geliyor aklıma: "ben senden şehadet istiyorum, şecaat değil..."

stop and motion

2011-12-02T14:41:00.002-06:00

bugün sözlerimle neyi davet ederim eve, sözün önüne bayraktarlık eden düşünceler önce neyi karşılar?
birtek zihin evine gelecek misafiri kendi yaratır. gönül ise beklenmedik misafirlerin yeri. zihin evin holüdür, gönül misafir odası.
mümkünler aleminde yaratıcı her an yeni bir şe'nle şenlenirken, zihnin minik stop motion animasyonlarına stop desem, çok akışkan bir filmin içinde bulacağım kendimi.

ruj

2011-11-28T05:11:00.004-06:00

amerikadayken uzak bir yerdeyim diye haber ediyordum bu blogla. atlamadan yaşadıklarımı yazıyor, yazarken özeniyordum. şimdi beni zaten gören bilen belli diye benim bile haberdar olmadığım bir iç sesle uzaya doğru haykırıyor olmaktan büyük bir rahatsızlık duydum birden. pijamalarımla sokakta gibiyim. oysa iffet hanım teyze benden söz almıştı vasiyet etmişti, ruj sürmeden sokağa çıkma diye.

evet ruj edeptir... bugün iç mimarlıktan emineyi gördüm çok şık giyinmiş; hayrola dedim. öğrencilerin jürileri var. onlar özendi ben de özeneyim kendime dedim, dedi.

o hesap.

sayıklama hakkım yok aslında. zihnim iki kelimeyi bir araya getiriyor da onları buraya geçiriyorsam, ufak tefek biriktiyse birşeyler meramımdır, hakkıdır, çıkmalıdır.

2011-11-28T04:35:00.003-06:00

sandığın şey değilsin.

sandığın içini göstermez.

kandığın

doya doya kandığınsın.

çind

2011-11-21T03:57:00.002-06:00

dünya sessizlikten etkileniyor, edepten... gürültüyü sevmiyor dünya. hizmet edeni bilip görüyor. dünya batıdan doğuya doğru eğiliyor. batı doğunun üstüne eğilince herşey oraya akıyor. doğu dolu. dirayetin iskeletine ihtiyacı var herkesin, dimdik durabilmek için. sağa sola salınsak da, ayakta bizi tutan, sahneye çıkarıp üstümüze yeşilleri giydirenlere minnet.

tüketim kültürü

2011-11-15T05:21:00.003-06:00

aynı şeyi anlatmamalı her dönem bu korkunç birşey, değil her sene her an değişmeyi düstur etmişken çok korkunç geldi bugün derste aynı teraneleri sıralamak. terledim. korktum. yenik düştüm.

değişmeyen bilgiye doğru kıracağız direksiyonu öyle görünüyor. tazelerle çepeçevreyken bayatlamak ayıp. bayatlatmak ise hiç affedilmez.

erciyes..

2011-10-03T09:06:00.002-05:00

tebrikleri aldım sahibine verdim, yine de ağırlık yaptı. herkes afişteki yeşili tebrik etti. iranlıdan pakistanlıdan türkten kayseriliden insanların özlediği yeşil. insanların içindeki yeşil. zaten var olan yeşil. yeşilden dolayı beni niye tebrik ederler? inşallah o yeşil benim içimden geçer, ben boyarken benden geçmiştir, geçmemiş de kalıp yeşertmiştir. başka ne isteyebilirim? tertemiz bir zevk kalır, korku ümide bağlanır.

çağrı

2011-09-17T12:03:00.004-05:00

şu vakit vakit sokaklara vuran ses, aşkın sesi olmasaydı, çağırma olmazdı. çünkü her aşk yana yakıla çağırmayı içerir.
eğer aşkın sesi olmasaydı bağırma olurdu.
eğer aşkın sesi olmasaydı böyle çeşit çeşit melodilerle süslenmezdi. bölgeden bölgeye çiçeklenmezdi.
arabın bir somun ekmek gibi sade ve doyuruculuğu, ilk ve sonu aşan zamansızlığı,
türkün nakış nakış kakma sedefi,
bosnanın hasret dolu hicaz nefesi,
aşk ve eziyeti birleştirip böyle renkler ötesi siyah olmuş
habeşli bilalle başlamazdı.

eğer aşkın sesi olmasaydı....
sonu vuslat olmazdı.

ankara

2011-08-29T14:53:00.001-05:00

ankara... sıcağın donduğu yer.

a tribute to feyyaz hoca

2011-08-08T18:06:00.009-05:00

spam

2011-08-05T07:11:00.001-05:00

yeteneklerinle kalırsın. yetenek nereye yetirir seni? önce yetilesi birşeyler lazım. yoksa atılırsın sartre gibi varolamadan. spama düşersin, seni kimse görmez.

safari

2011-08-05T01:47:00.004-05:00

kendimi mobil bir cihaz gibi hissettim bu sabah kalktığımda. hareket kapasitemi derinden farkettim. kalkmalı, yola çıkmalıydım. nereye doğru gitsem. bilmediğim garip numaralı istanbul otobüslerinde durak durak gezebilir, yine bilmediğim bir tanesinde inebilirim. bilmediğim bir yöne doğru gidip, semtlerin çarşılarında, pasajlarında, sokak aralarında yürüyebilirim. feribota binip başka bir şehre giderim ya da. ücralaşır belki yollar, evler, insanlar yüzüme yabancı yabancı bakar mı, yoksa yerel yabancıların arasına karışır mıyım? fosurdayan otobüslerle başka yerlere doğru geçerim. acaba yolumu kaybeder miyim?

bugün hareket etmek isterken kendi içimdeki hareketlerin de azlığını düşündüm. bir kalemi kağıtların üzerinde ne süredir gezdirmediğimi, zihnimi en kolay hatalarımın üzerinden geçirip düzeltmediğimi, gözlerimi heyecanlı bir romanın sayfalarında her kelimesine tek tek dokunarak dolaştırmadığımı, ellerimi sevdiğim birinin eline sürmediğimi, sırtımdaki kasların bazılarını hiç yerinden oynatmadığımı.

"yeryüzünde seyahat ediniz" diye bir söz vardı değil mi? bu yaz burda durdum. ama galiba vakti gelmiş. sabah beni uyandıran bu his bile oldukça uzak bilmediğim bir diyara taşıdı beni. haritamın bosna hersek semtindeyim şu anda, ya da medinedeyim tabii ki. gitmediğim afrikada derileri simsiyah insanlarla aydınlanıyorum. hep görmek istediğim asyada çok geniş bir ovadayım. ağlayan deve de orada. bir belgeselde tanıştığım, bebeği onu emerken ağlayan deve. bütün insani romantizmleri bitiren kalbimi paramparça eden deve.

gezdim ben. gönlümün kanatlarını, ellerimin duygularını, gözlerimin ferini verene teşekkür, elimden tutup gezdirene. belli etmeyene.

set

2011-08-04T07:01:00.003-05:00

çaresizlik bu günlerde benim için şu demek: ne yaparsan yap kafanın içindeki saçma olduğunu bildiğin minik takıntılarından kurtulamazsın. ses hafifler bazen, bazan bağırır. yüz ifadende bir yamukluk olur. aynada farkedersin içindeki sesin dışarıya görüntü olarak nasıl yansıdığını. annem geçen gün farketti: tipe bak ağzı gülüyo, gözleri gitmiş, dedi bana. kendi kendini iyileştirmeye çalışan insanın hali bu işte. felçli birinin takla atmaya çalışması gibi mutlu olma çabası.

bir tek yönelmek, uyumamak, yememek, içini sahibine teslim etmek işe yarıyor.
bütün çözümler problemleri ile set. bu durumda probleme kızıp, çözümü yüceltmek çok anlamsız.

öğr

2011-07-23T05:20:00.002-05:00

bir öğretmen olduğum zamanlarda yanımda bana destek olan biri vardı. hiçbir ilişki biçimine benzemedi onun bana destek olması. hem sevgi, hem çok büyük bir hürmet, hem çok geniş bir akış, tam bir tamamlama. bunu bir kere olsa da yaşamak harika oldu benim için. kendi disiplinimizin tam olması ortak enerjimizi çok kuvvetli yaptı. birbirimize desteğimiz tamamlandıkça yaptığımız iş de tamamlandı, ikimizin toplamının ötesine geçti. ben buna tanık oldum.

benim öğrenci olduğum zamanlarda neler oluyor?

fitne

2011-05-31T16:22:00.002-05:00

anlamadıkça debelendim ama ben sana anlamadıklarımı anlattığın için değil, anlamadıklarımla da mesut olunur bildirdiğin için meftunum. kayıp gittikçe dönüp hızlandıkça bu flu hâle ancak dönenerek katıldım. kendimi tanımadım, kimlik kartım kartlaştı. kimliğim kim?

navona meydanında güneşin alnında en güzel anlarımdı cenk ve cihat ettiğim kendim değil de kimdi? sen ben değil de kimdin?

ayasofyada ilk cuma doğmuşum.
karaların üstünden gemi olmuş kaymışım
taşlar zikretmiş avcunun içinden seni
gemiler kaymış,
bu garip vücudum bir kadın savaşçı,
salınmış.

bağırmışsın: bak hüma bak... işte o an görmüşüm cümle alemi,
bahçende başımı sana doğru tutup çevirten ses de aynıydı.
hoyrat, kararlı, her hücremden daha ben.

sarı çiçekler

2011-05-08T13:33:00.002-05:00

burnuma doluyor hayat, gözümden içeri sızıyor, kafamı uyuşturuyor, uykumun arasında parıldıyor. sebebi sensin, ama sana da sığmaz, hem taşar hem minicik kalır içinde. edirne.

medine

2011-05-04T14:57:00.000-05:00

medeniyet dediğin tek kişi kalmış câna var.

merhaba, ev ve kahvaltı

2011-04-27T07:04:00.002-05:00

oo, yasaklar kalkmış, blog uykudan uyanmış. ona bir kahvaltı hazırlamalı, güzel demli bir çay içsin, çift yumurta. sonra başlamalı... yeni evin heryerinden heryeri görünen, penceresinden sevgili görünen evcilik kutusundan sevgiler.

under construction

2011-02-26T10:33:00.004-06:00

toz toprağın içinde kaldım. yeniden taşınıyorum ve yine evsiz âraf dönemine girdim hayatımın. kelimelerin içi bir tür mesken olur mu bana diye denemektir şu anda yaptığım. bazan müzik dinlemeyi de ihmal edip sonra pişman oluyorum eski bir melodi, bir enstrüman darbı duyduğumda. darb-ı mesel. hepsi misal.

tedbirli temkinli bir öfke, sevinç, korku yönetimi hayatım. beni koynunda ağırlayan, koynu koca bir diyar, bir şehir olan sevgilinin hatrına elimi ayağımı dilimi dudaklarımı sağlam tutmaya çalışıyorum. ama bir klozet borusu beni çileden çıkarabiliyor. küçücük ve güçsüz tırtıklamalarım var. sadece edebten çok uzak bir utanma biraz beni hizaya getiriyor. ya da o simsiyah elif harfinin dümdüz dimdik tekdiri... hız arttı, manevraları dikkatli almak lazımdır. sözün sahihinin, yok o sözün sahibinin koynuna sığınmalı.

medeni

2011-02-16T15:18:00.006-06:00

eski ben değilim artık, kapılar ben içerideyken üstüme kapandıktan sonra. pasa-port, kapıdan-geçişin bu kadar cemâli bir yasağı yoktur. bu kadar güzeli yoktur dünyanın bütün gözyaşlarının bir gecede içine sahibinden akıtılması kadar. bütün fark ışıkları üstüne kapanır, sevişme karanlıkta efdaldir, bahçende tatlıdır. bütün bu kelimeler senin heybetinin yanında yalandır.

hacı şakir

2010-12-21T17:12:00.002-06:00

sembolizmdeki gösteren gösterilen arasındaki uzaklık arabi ile bitti. çünkü bütün ya da teklik zatıyla herşeyi kapsadı. birşey başka birşeye dönüşmedi. birşeye benzeme çabası da bitti. çünkü dönüşüm yoktur artık. eksik yoktur, tamı görmemek vardır. kötü yoktur, mutlak iyiye perde çekilir. zulmet yok, rahmete zulmetmektir zulmet.

köpükler söner. deniz kalır.

radikal ötekilik ve radikal berikilik...

2010-12-19T02:54:00.003-06:00

insan içinde kendinin de olduğu herşeye birden "seni seviyorum" diyebilir mi?
insan kendinin olmadığı yeri görür mü?

dümdüz bir birliktelik bu bizimkisi, vasfa sığmayan.

aşure

2010-12-08T15:05:00.005-06:00

alakasız bir video sanatçısının birden ortaya çıkıp workshop ortasında perşembe günü 10 muharremde halkalı'da aşure şenliklerini videoya çekeceğini söylediğinde odadaki bütün yabancıların dönüp o gün biz de gidelim mi diye yalvarır gibi bana bakmalarından hissettiklerim üzerinedir.

!

2010-12-04T03:21:00.001-06:00

yahu ben ne şanslıyım yahu ben ne şanslıyım yahu ben ne kadar ama ne kadar şanslıyım.

dip

2010-12-04T03:19:00.001-06:00

unutmuşum. zavallı küçük blogumu terketmişim. kırık dökük kelimeciklerimden mahrum etmişim. dip boyası gelmiş. herşey bir süreklilik vehminde ölümlü ya, ne tuhaf.

çifte kavrulmuş

2010-10-30T14:39:00.004-05:00

edirne eski camiye imam bayramlarda kılıç ile giriyormuş hâlâ, eski sınır seferlerine nazire olarak. bir gazadan muzaffer çıkmadan bayram yok insana. o yüzden gaffar, o yüzden çifte vav, çifte ali hatları dev gibi simsiyah duvarlarda. zülfikarın çift ucu berzahın, sınırın iki yanını da deşer.

elif endamlı bir sevgiliyi gizli gizli özleyip, sessizce dua etmek, gözlerini duvarların hat hat sürmesinde gezdirerek. işte bu yüzden ayrılasım gelmiyor her gittiğimde oradan. mutlak siyahından varlığa geçiş var diye.

hazan vakti

2010-10-29T00:28:00.002-05:00

toprağın üstündeki herşey toprak. bu öyle bir vakittir ki, sözler toprak olacak yapraklar gibi bir tür hazandadır. dikelmeli, onun ahlakıyla halk olmalı, yani yeniden dirilmeli ki ölmemek mümkün olsun. ruh her nefes üflenmeli ki yapraklar uçuşsun.

mısri

2010-10-22T15:10:00.003-05:00

ada yolunda uyudum, sonra denizin üstü ada ada oldu. bir güzel rüzgarın içindeyiz. beni sevmeseler ben onları sevmeye nasıl mecal bulurdum.

su

2010-10-02T10:55:00.002-05:00

susturdun ve akıp giden nehrimin sesini duydum ilk defa.

üce

2010-09-27T10:48:00.002-05:00

yüce cücede yüceliğine eğildi, cüce yücede cüceliğine kalktı.

güz

2010-09-19T15:20:00.002-05:00

çok güzel bir güz. havada gereksiz herşeyi temizleyen bir yükseklik var. bir şefin orkestranın son notasını yükseltmek için ellerini havaya kaldırışı gibi bir rüzgâr. dip köşe bir temizlik.

çifte vav

2010-09-10T18:02:00.001-05:00

ya da "la feta illa ali ya seyfe illa zülfikar..."

red kit

2010-09-06T18:02:00.003-05:00

o vapurun terasında gördüğüm acayip şey güneşin batışı değil de acaba dünyanın gidişi miydi? çünkü eğer dönen dünya ise, güneşe sırtını verip giden de odur. böyle arkasında güneşi bile bırakıp gidiyorsa, alışıp takıldıklarından da vazgeçebilir dünyanın üstündekiler...

bir yürüyüş eyleyelim

2010-09-03T16:34:00.004-05:00

gece, fecre kadar saf saf inen meleklerin hatırına uzun uzun yürüyorum ve hep yürümek istiyorum. o gece indirilen harfleri tek tek okur gibi bir satır izinde, bir hattın izinde ilerlemek,
gece yürüyüşünde eski kavimlerin, hataları ve sevaplarıyla aynı kitaba girenlerin izinde.

şenlik

2010-08-31T18:34:00.002-05:00

benim derdim nedir ki senin dermanın yanında
benim sevgim nedir, senin beni kucaklayışını bile görmez
benim benliğim böyle, gözbebeğimde bir küçük toz
senin senliğin, şenliğim.

canlı yayın

2010-08-24T20:09:00.002-05:00

gerçeğin sözleri müziklenirken, dünyanın merkezi o siyah küp günün her saati girdaplanıyor. modern mihrap ekran insanlarla karıncalanıyor. ben geceleri böyle uyuyamaz gündüzleri bu yüzden duramaz oldum. mikroskopla atomların hareketine, mıknatısın çektiği minik demir tozlarına, ya da spermlerin yumurtayı okşayışlarına bakmaya gerek yok. insanlar işte orda, dönüyor, yapışıyor, kendinden sıyrılıp yokluğa yakınsıyor. bir kırçıllı kumaş gibi yek vücut bir yöne salınıyor.

bu ay, kutsal olan soluduğum havada renklendi, ya da simsiyah oldu vücudumun semtinde.

iklim

2010-07-26T16:41:00.001-05:00

dondum, piştim, yandım.

merdi ben

2010-07-15T16:12:00.003-05:00

ali haklı. melankolik olmaya gerek yok. insan yaşadıkları üzerinden değil de duyguları üzerinden kendini tanımladığında melankoliye doğru çekiliyor, oysa duygular en büyük hayaletleri insanın. bir nevi kanıma dokundu beni melankolik bulması. huzur ve selamet yollarında ilerlediğimi zannederken, meğer duygu durağında bekleşiyormuşum, oysa merdiven tırmanmak içindir, üzerinde oyalanmak için değil.

ali büyük iyilik etti, sadece bu bloğa değil sahibine de yeni bir nefes pompaladı. sağolasın.

konak

2010-07-09T05:37:00.001-05:00

şiir bitti, ben yalan söyleyince.
yazı bitti, söz dinlemeyince.
ışık bitti, bulut gelince.

ışık bulutun ardında... beklerim.

olmayana ergi

2010-04-28T16:04:00.004-05:00

tanıdım o ânı. bilmeden büyütüp çok istemişim ve olmadı. olmayınca üzerine olacakları düşünmek endişlendirdi. küçük ve başarısız hissettim, biraz beynimin içi yandı, biraz eğreti kaldım. hani şu eskiden bütün yazılarımı üzerine kurguladığım biçimsizlik.

sonra okuldaki odama girebildim. içeri güneş giriyordu. bir anda o ferahlığı duydum, gördüm, hissettim. neredeyse somut ve duyulur bir ses: "utan" dedi. "işte sana bunca zamandır öğrendiklerini uygulama fırsatı. herhalde çok ayıp olur oturup buna canını sıkmak." ama ben bu sesleri duydum diye değil, kendimce karar aldığım için de değil, -evet biliyorum- sadece lutuf olduğu için o ferahlığı duydum. bu altın tasta bir hediyeydi. benim de tasımın altın olduğunu hissettiren bir hediye. birden o güzeller önümde resm-i geçit yaptılar, ya da sema gibi birşey... neden sonra köprünün üzerinde sarı dolmuşun içinde kıta değiştirirken, ben de değiştim, parladım, sırf onlardan yansıyan güzellikle ışıdım.

ve şunu düşündüm: evet beceriksiz ve çirkinim. ama o güzele özeniyorum işte, yüzüm ona dönük, eğri büğrü makyaj yapsam da, olmaya çalıştığım, görmeye çalıştığım, işitmeye, koklamaya çalıştığım odur. o, hadiselerin üstünde salınan nuhun gemisidir. o gemi asırlardır seyreder, ben de onu.

ali veli keli

2010-03-30T16:12:00.003-05:00

küpün içinde ne varsa ordan o sızarmış. yazdıklarım ve çizdiklerim "bal" olmadığından beri susmuşum, şimdi anlar gibiyim. beni ikiye böldüklerinden beri bir yarım öbür yanıma ketum oldu.

üstelik laf eder olmuşum ikiye bölünenlerden çıkan seslere sözlere, ikiden bire düşüp birbirinin koynuna girenlere.

aynaya da bakmaz olmuşum ali veli değil de, keli görüneli başımın.

kırmızı

2010-03-23T16:58:00.003-05:00

gündüz öğretmeniyim. gecenin tembel, devamsız, haylazı. arka, karanlık sıraların tozuyum. şımarığıyım bu sınıfın. ismi kuşunun peşinde havalanıp havalanıp yere düşeniyim. dövülünce az da olsa yüzü kızaranıyım. kırmızıyım, seni şam'da yeşiller içinde gördüğümden beri kırmızıyım.

merdane

2010-03-17T16:50:00.004-05:00

özü sözü bir olan demekmiş mert,
dimdik olan
içi yumuşacık olsa da dimdik olan;
işte marifet burada.

sinemaskop

2010-03-16T17:30:00.005-05:00

senin küçük çocuğunum
hatırladın mı?

beni yoktan var etmiştin
sonra gizlenip bütün aynalardan belirmiştin

eski filmlerdeki gibi
gözyaşlarıyla ıslanmış yüzünü uzaklara çevirip
"seni hiç sevmedim" demiştin.

sonra da döndürüp cemalini
defalarca yüzümü öpüp sevmiştin.

ben senin küçük çocuğunum
öyle yaklaştın ki, sana "baba" bile diyemedim.
öyle yaklaştın ki, seni göremedim.

eylül

2010-03-15T15:58:00.001-05:00

dedi ki: "sen nefsinin değil, hakkın dostusun"
not etmeliyim dedim, buraya not ettim.

hiçe yaklaşan inceliklerin sonu

2010-02-18T07:24:00.005-06:00

kağıdın incecik kenarı en derin yarayı açarmış...

şiir

2010-02-17T06:54:00.000-06:00

beğendin ya şiirimi, artık lezzetlidir kelimeler.

tren rayı

2010-02-10T05:19:00.001-06:00

perdelerin etekleri kısa, ağaçların domurtusunu duyuyorum sabahları. kulağımı yere koydum, uğulduyor, geliyorlar.

gastronomi

2010-02-09T15:21:00.005-06:00

içimden dışıma çığırılan bir gazel gibi yanık oldu bu aşk, öyle fışkırdı. ama üstüne konulan ağırlıkla, o gizleyişle fokurdadı tencerem, öyle için için pişti ve ilik gibi oldu yemeğim.

bütün kıtaların, uzunlu kısalı devrik düzgün kıtaların sonuna bir şükür nakaratı geldi, karar sesleri oldukça pes.

sefer ayı2

2010-02-08T15:05:00.002-06:00

siz ordasınız ama ben burda değilim onu o kadar iyi biliyorum ki, o yüzden müziğin atından inmedim günlerdir. stereodur atın sırtı, seni dengeler. hızlanınca daha bir dengelidir. size doğru gideriz. siz öyle bir bütün sizsinizdir ki "sen" diyesim gelir de dilim yanar. evin içinde hayaletler dolaşır, içimdekilere karışır. sonra siz öyle bir nazar edersiniz ki, yani sen, hayaletler duman olur, uçup gitmez de yere yapışır secde eder gibi toprağa siner. siz öyle bir dışarı bakarsınız ki pencereden beni de alıp fırlatırsınız her türlü evden gözünüzün üstünde. bendeniz böyle üşürüm, böyle serinlerim ya da. ben burda değilim o kadar iyi biliyorum ki. siz orda mısınız, sizinle orda mıyım, merak ederim. kozamı dışarı doğru örerim, kozamın dışında kalırım, size doğru, size doğrulmuş.

bahar gelir.

sefer ayı

2010-02-08T14:17:00.003-06:00

bu blogun ismine sığınıyorum.
zihnimin bana yaptıklarını bir karınca sürüsünün talanı gibi izliyorum.
korkuyorum, saklandığım yerden çıkamıyorum.
büyüklerin manevi sırları döktükleri o kuyunun içine kabahatlerimi nasıl kusarım.
edep ederim.

elbet talan ederler de dururlar, kaç tane buğday ambarı var ki içimde...
kışın sonu bahardır.

ışın

2010-02-05T20:36:00.003-06:00

bir hastalık bulandırır, geniz tıkar hafızayı. mekân da kaymıştır çoktan. parantez içinde bir aşklar kümesiyle oyalanırken, herşey birbirini hatırlatırken, zaman durur. sonra çok sıkıcı bir filmdeki çöl, seni oraya götürür. niye burdayım dersin. niye burdayım ben şimdi.

divan

2010-01-24T07:32:00.003-06:00

ey sevgili, öyle güzel yansıdın ki yine suyla çamura, her yerimde yaralar çıktı, içim üşüdü de yine de seni seyrettim kıpırdamadan, senin kıpırdamanı senin kırpmanı gözlerini göreyim diye sustum. salkım söğütün uçları sadece yansımaz da suya değer, değerken de tatlı bir ses çıkarır diye dinledim.

kulak misafiri

2010-01-22T09:53:00.002-06:00

o çok eski, dinlene dinlene eskimiş adi kasetteki uzak çok uzaklardan gelen yakın parçayı brenna'dan yeniden duymak çok güzel oldu. zaman yok oldu, mekân zaten nicedir yok. sürgünün içinden eski pırıl pırıl bir ses: "getme getme gel"... uzaklar yakın oldu, yakı oldu yaktı. geldiğim yerin sembolüdür orta asya.

multi tasking

2010-01-20T02:43:00.003-06:00

insanın bütün alemleri içinde barındırmasının anlamı bir taraftan pimapen fiyatları çıkarttırıp, duvarları delip dübeller takmak, bir taraftan da yardımcı doçentlik başvuru dosyasını hazırlayabilmek değildir değil mi?

ront

2010-01-16T15:39:00.003-06:00

yeni küçük piyesim selamiçeşme yöresinde oynanıyor. hisseden kuklalar olarak üzerimize tutulan ışığın göz kamaşmasında birbirimize sokuluyoruz. ısınmak ve yansımak için.

yılbaşı

2009-12-24T16:43:00.004-06:00

bu köhnemişlik, bu eskimişliğin içinden beni yeniden doğuranlar için, sonsuz ve kayıtsız sevenler için, benim ve benim gibiler için yaşayan ve ölenler için, yaşamak ve ölmeyi gösterenler için, kan rengi kırmızı elbisemle öptüğüm ve uğruna yaralandığım taş için, o güzeller güzeli kesik baş için...

anasır

2009-11-23T05:04:00.003-06:00

bu göçerlik ne güzel
bu latif olma hali,
latif ve hafiflik içinde rüzgarla aynı ağırlıkta olmak,
rüzgarın kendi de olmaktır bazen
suyun da
ateşin de..

varla yok arası,
küçük izler bırakmaktır
toprakta.

şuğul

2009-10-03T15:59:00.004-05:00

kendi ağzımın üzerine oturan kendi büyük varlığım teşekkür etmemem için beni susturmaya çalışırken, bütün felsefe kitapları elimden alınıp çingenelerle ilgili bir kitap tutturuluyor elime. çok ama çok ferahlıyorum. kendi üzerimden kalkıp oynama zamanı, çünkü ancak oynarken nasıl oynadığını düşünmezsin. konuşurken nasıl konuştuğunu ve çalışırken nasıl çalıştığını. şuğul hem meşguliyettir, hem de arapça çok oynak bir müzik tarzı.

dışarıda dolunay bizi karşılıyor. her bir gözde binbir dolunay.

2009-09-26T16:36:00.001-05:00

2009-09-26T16:20:00.008-05:00

şeref

2009-09-11T08:12:00.002-05:00

kalp kapakçıkları gibi, kapanıp açıldıkça yaşıyorum. kapanmalarıma her seferinde bozulup açılmalarıma her seferinde şükreden aynı ben miyim, bilmem. ama böyle kabarıp inmelerim olmasa idi, denizin üstündeki dalga, yani denizin kendisi olur muydum?

burayla ora arasındaki görünmez berzah, siyah zeminle beyaz zeminin kesiştiği yerdeki görünmez çizgi, yani sırat. siyaha ne bu surat?

eski/z/02

2009-09-08T16:51:00.001-05:00

seherde yıldız yağmuru

2009-08-26T18:20:00.001-05:00

su

2009-08-18T06:02:00.004-05:00

sabah 5:30 "su"larında, küçük tuvaletten gelen "su" sesi, aslında küçük bir çağlayanmış. 5 dakika içinde salonun ortalarına kadar uzandı. kapıcı telefonu meşgule düşürüp kapıyı da açmazken ve ben vanaya ulaşamazken, galiba tam bir hatırlatıcı olduğu için yaşadığım, ben de katıldım ağlayarak ona. şimdi tesisatçıdan haber bekliyorum, içimde bütün bir güne yayılan nemli bir toprak hissi ile. hele de bu bir ay içinde yaşadığım ikinci vaka olunca, teslim ve izleyici oldum iyice. madde kendi diliyle harekette, bana birşeyler anlatmaya çalışıyor.

annemarie schimmel epigraf

2009-07-30T02:40:00.002-05:00

By "Nun and the Pen" and by the honour of the illiterate Prophet but for whom the pen would not have been created.

eski/z/01

2009-06-28T14:15:00.004-05:00

hundi

2009-06-17T15:35:00.003-05:00

emir sultan'ın karısının adıymış "hundi"... mu bu ismi bana taktığında hoşlanmamıştım. bursa'da hüma sultanla birlikte takma ama belki de gerçek adım oldu, karşıladı beni. ismim bir yerlerden titredi. ben kendime yabancı, fantastik bir filmi izler gibi seyrettim kendimi. muradiye'de ilk ziyaretimiz hüma sultana iken hocam bilmiyordu, ya da bilmez gibi davranıyordu ve dedi ki: "fatih'in annesinin adı olsun senin çocuğunun adı"... ama "hüma" dedim, kimin adını sayıkladım bilmeden...

ahali

2009-06-11T16:04:00.002-05:00

iki misafir evin kapasitesini tamamladılar. eve gelirken evde birinin beni beklediğini bilmek, yarım kilo domates ve tost ekmeği aldığını ve ders çalıştığını görmek çok hoş bir rahatlık. akşam üstünü balkonda çay ve kısırla karşılamak ve gökyüzünü beraber karartmak çok eski ve ailevi bir his. paylaşılanın hakiki bilginin kokusunu içermesi de coşturucu bir lüks.

şu

2009-06-08T01:58:00.001-05:00

şu zavallı varlığım kendisine tanınan mühleti hiçe sayarak şüphe dalgalarında salınma lüksünü nerden buluyor? deniz olmasa dalga olur muydu?

öğretmen

2009-05-31T06:58:00.003-05:00

bahçelievler belediyesi ile yaptığımız meslek edindirme takı tasarımı kursundaki kadınlara temel tasarım öğrettiğimi sanırken, onlar içlerindeki güzelliği görmeyi tercih etmişler. sarmaş dolaş olduk. tam bu duyguları "tıpkı ilkokul öğretmeni gibi hissettim" diye açıklamaya çalışırken haber geldi dün: beni handan öğretmen aramış: ilkokul öğretmenim! kuaförde saçım boyanırken annem haber verince telefonda, aynaya baka baka ağlıyordum az kalsın. eve geldiğimde ev telefonumdan aradı. sesi yorgun, uzaklarda, katıksız sevgi ile. küçük bir heyecan topu oldum, çınladım. bana sesin hiç değişmemiş dedi bunun üzerine. ben de ona bu resmi gönderdim.

hek

2009-05-28T08:06:00.001-05:00

bunu buldum okuldaki bilgisayarda. yaşasın ben de hacker süjesi olmuşum.

unsur

2009-05-21T01:40:00.003-05:00

ben ateşten yaratılmadım ama isyan edince ateşin kendi oluyorum. şeytanın da başına gelen bu olsa gerek idi. ateş olduğu, ateşten yaratıldığı için isyan etmedi, isyankar diye ateş oldu. adem de secde edebildi diye toprak oldu, topraklandı, topraktı.

bir kadın ağladı dersimde, çıktı gitti. birisi de çıkışta bana bin türlü iltifat etti. uçlarda gezinen bu tepkilerin hiçbirini ben yaratmadım. elementlerin birbiriyle oyunu.

ravza-i muhayyile

2009-05-01T07:20:00.000-05:00

üç güzel

2009-05-01T05:57:00.000-05:00

format

2009-04-29T01:51:00.003-05:00

nasıl bir özet gecsem diye düşünüyorudum, emre dünkü halimi görünce: "sana orda iyi bir format atmışlar" dedi. o yüzden desktop boş, bakınıyorum. alleben deresi kenarındaki pamuklu kavaklar gibi sessizce salınıyorum.

antep

2009-04-24T02:28:00.003-05:00

kendi vücudumun kavsinin öncelerine, gerilerine doğru dönüyorum bugün. bir tür spiral mi çizdim, geri geri mi gittim bilmem ama eski bir defterimin sayfalarında kelimelerimi gördüm. birazdan antep'e doğru yollanacağız. topumun çalındığı güneşli acı biber sokaklara. kendime başka tali yollardan yaklaşma zamanı. günlerdir kıvranıyorum. kelimelerim ya da çizgilerim bir kroki çizmezse bugünlerde bana kayboldum demektir. masaldaki ekmek kırıntılarını kendi kuşum çoktan yedi çünkü.

muaşaka

2009-04-12T13:26:00.002-05:00

bir altın tepside gezdiriliyorum. bir durak olan evimde güzeller geziyor, gül kokuları duyuluyor. benim burnum kör olsa da, onlar bana teveccüh ediyor. bir sahnede sahneleniyorum. halvete giren sevgililere herkes kendine göre atıflar yaparken o bana diyor ki "söyle, ben de hocamı seviyorum ama aramızda öyle birşey yok"

kart vizit

2009-04-02T07:18:00.002-05:00

tanrının doğumgünü kitabı fal kartları yapmış. bana çıkan:
şükür şimdi mutlu olmaktır.

unut.

havanda su forumu

2009-03-21T17:25:00.005-05:00

konuştuğum oturumda bozdoğan kemerleri, su altı kanalları dışında bir tek farklı birşey söyleyen olmak, beni "ilginç", "eğlenceli", "değişik" olmak dışında biryere taşımadı. nedense tuvaletlerden bahsetmem mizahi bir ton yarattı. tasarım hakkında birşeyler söylemek için en yanlış yerin tasarım kongreleri olduğunu anladım böylece ve başka yerlerde de henüz birşeyler söylenmediğini. herhangi bir biçimde forum boyunca eğer tasarımla ilgili birşey söylendiyse, belki "inovasyon" kelimesini ağızlarına sakız etmiş teknoloji grubu söylemiştir. "kültür" başlığı altında ise eski yapılar ne güzeldi, ne de hoştu teranesinin terennümü dışına çıkınca sadece zıpır bir genç hava estiriyorsun, yüzler aydınlanıyor. teknoloji ve kültür benim kafamda neredeyse aynı şeylerken, burada zıtlaşıyor, geçmiş ve gelecek kadar birbirinden uzaklaşıyor. cemalnur abla'nın kültürü "öğrendiğini yaşamak" olarak tanımlaması da benim zavallı akademik kategorilerimin çok ötesinde. hasılı daha yapacak, yaşanacak şeyler var...

su güneşi

2009-03-18T14:22:00.005-05:00

su forumu, yağıp duran yağmur, ısınmayan ev, bağıran kediler, ingilizce makalem, gölgeler, ayaz, hepsinin üstüste birikmesi. kan şekerlerini şekerlediğim otobüsler, kanepeler, koltuklarda, masa üstlerinde tünemeler. siyah noktalar. arada bugün sarı,beyaz turuncu doğan güneş. dağımın arkasına kaçmasa ısınıvereceğim. ama dağım büyük, kocaman.

üşüyorum, ben ilk defa çok üşüyorum ve soğuk bir eve girmek zor. dağım üşüyor.

mu

2009-03-13T17:18:00.003-05:00

aydınlık "mu"... murat ismi "O"nun bütün isimleriyle ortak bir kısaltma diye "mu" olmuş, yeni anladım.

bilinmeyen

2009-03-03T09:34:00.004-06:00

şebnemle yazdığımız talihsiz makalemiz en sonunda inşallah basılacak. hakem önerileri doğrultusunda değiştire değiştire yıllanan bir güzellik oldu, ya da bana oyle geliyor. kahve falı, nazar boncuğu ve kurşun dökme pratiklerinin etrafında dolaştıkça ve tasarımla bağlamaya çalıştıkça, bu sefer de yepyeni kavramlarla birleşiyor: bugün de yapma ve gelişme kavramlarının arasında gezindim kütüphanede. (making vs. growth) sazlardan örülme bir sepeti iki kavramın arasında bir yere yerleştirmiş yazar. bu tahtadan birşey yontmaya benzemez diyor, kenidi sınırlarıyla kendi biçim ve dokusunu yaratır. acep kahve telveleri de fincanın içine bulaşıp fal olup her defasında başka türlü bir okuma yüzeyi yaratırken, okuyanın hayalgücünün ürünlerini yapıyor mu, geliştiriyor mu, büyütüyor mu?

ali usta

2009-02-21T14:42:00.004-06:00

minicik bir adam, bir cuma günü tuvaletlerimi kırdı. minicik ellerini kanalizasyon boruları, inşaat çamurları ve çimentoya sokarken, bir seramik sanatçısından daha hassas ve zarifti. bütün gün sessizce çalıştı. bitirdiği yeri tertemiz sildi. akşam eve geldiğimde cinlerimi hergün dirilten o makus koku ve beynimin içini kemiren küçük firavun sinekleri gitmişti. güzel kokularla örtülen bir opak kapalılık değil, suyun ya da ahlâkın kendisi gibi şeffaf ve temiz bir iz bıraktı. ellerine sağlık, ellerinden sağlık...

taş

2009-02-21T14:30:00.002-06:00

yumurta filmi, babam ve oğlum gibi veraset üzerine bir film. yaşasın ki neredeyse bütün entel tonlu filmlerde erkek figürü istikrarlıca korkak. ıssız adam'ı da tabii bu listenin başına yerleştirmek lazım. duran erkek, durup sigara içen erkek, ona tahammül edip sabırla bekleyen kadın, çay yapan kadın, didinen kadın. aksiyona geçen, takılmayan, hayatından donuk bulanık "şiirsel" boşlukları kaldırabilen "mert" bir figür arasak bulabileceğimiz tek kaynağın başı ve şivesi bozuk, beli silahlı doğu yağızı dizi delikanlıları olması da ürkütücü. elini gerçek hayat taşının altına koyan bir temsille karşılaşamamak da öyle.

merkezkaç

2009-02-12T04:15:00.005-06:00

merkezdekine tutunmakla ilgili konustuk dün yosunla. evet tutunmalı ama merkezdeki dönüyor ise, daha sıkı tutunmak gerekiyor. çünkü dönmek devamlı yüz değiştirmektir aynı zamanda, bir sabitliğe tutunmak gibi değil bu yüzden. hedef şaşırtıcı ve sürprizli. ve yine bu tutunma bir sabitliğe tutunmaktan çok zordur, bıraktığında seni fırlattığı merkez"kaç" kuvvet ve mesafesi ile orantılı. kaybolabilirsin ve "haşyet" bu demek olsa gerek, aniden kaybolabilecek olmanın mutlak korkusu. oysa bir sabitliği tutmak ya da bırakmak aynı şeydir. ikiniz de durursunuz orda ve hiç bir şey hareket etmez.

hiç nostalji kabul etmeyen bir hissiyat bu, hiç gaflete imkan tanımayan bir dinamik. hiç bir takıntıya mahal vermeyen bir özgürlük.

merkeze fazla yakınlık ise görece bir sabitlik duygusu yaratabilir bazen, oysa az savrulmak dönmediğin anlamına gelmeyebilir.

vibrato

2009-01-31T17:04:00.003-06:00

arabi "itikad" kavramına karşı çıkıyordu biryerde, "akit" karşıtı bir inancı öneriyordu. "bugün yeni birşeyler söylemek lazım" diyen çağdaşı rumi'nin söylediğini başka bir dille ve duruşla, daha az şiirsel, daha kavramsal ifade ediyordu. aşkın ilminden ilmin aşkına...

bugün beni dışarı doğru ittiren evime içimdeki kılıç ve kalkan ekibiyle cenk türküleri ile girerken içim titredi, sığındığım yerde yer titredi. bütün inandığım köhnelikler de onunla beraber titredi. titreştik, yeni bir ses çıktı benden. korkmadım; yürüdüm ve meğer bir bağlamanın teli üstünde yürümüşüm, ses tizleşmiş. bağlama yine aynı halbuki ve ben ve ayaklarım miniciğiz diye -şükür- yürüyebiliyorum tellerin üzerinde. perde perde inip çıkıyoruz, son ayların cuma gecelerinden mülhem... titriyoruz.

ilk rüya

2009-01-30T03:26:00.004-06:00

rüyamda hep gördüğüm birşey var. ya da öyle birşey ki o rüyayı görmek bana daha önce hep aynı rüyayı görmüşüm vehmini de kodluyor. bu benim hiçbir zaman çözemediğim bir muamma. asla bilemeyeceğim; hep gördüğüm bir rüya mı var, yoksa sadece bir kere gördüğüm rüyanın içinde hep görmüşlük hissi kayıtlı mı?

bir küçük aralığa sapıyorum. taksimmiş orası, ya da eski bir şehrin ara sokağı ki sadece ben biliyorum orayı, o yarığı. içinden geçince dünyanın en lezzetli muhallebicisi var orda, çok güzel küçük dükkanlar, çok sakin. ankara kalesi biraz karışmış, biraz sultanahmet. defalarca alışveriş yapıp geziyorum orda. ya da ilk defa.

şey

2009-01-29T16:07:00.003-06:00

geçen cuma ateşlendim ve yine cumaya bağlanırken ve üç gün yataktan kalkmamışken hâlâ gözümün kökündeki ağrı devam ediyor. gülfemle buluşmak için iş kulelere ulaşmaya çalışırken modernliğin arka bahçesi ayakkabımı çamurladı. bir haftalık eskimiş öksürüklerime boğuldum ve dizlerimin dermansızlığı bana bu blogun adını yeniden fısıldadı: hiç bir şey.

nefes

2009-01-21T08:42:00.001-06:00

bir ölüyü süslerken,
duydum
içinden bir nefes geçti.
hafiftim epeydir,
ucunda estim,
ben de geçtim.

facebook / faceoff

2009-01-11T14:20:00.002-06:00

bitti, kapattım. hiç tahmin etmediğim bir his: şehirlerarası bir otobüse binmişim, kapılar kapanmış ve havalandırma açılmış, artık inemem. zamanımın içinde başka bir nurtopu zaman doğdu, hem de gerçek, dikizsiz, dikişsiz...

tâ ne zaman yazmışım 02

2009-01-10T14:56:00.001-06:00

İsmimin içini bir kişi sanıp doldurmaya başladığım günler en boş, boşluğun en çok hissedildiği zamanlardı. O zamana kadar çocuk çocuk eğlenmek için bağıra çağıra, öğretilmiş çocuk neşesiyle şarkılar söylerken birden farketmiştim ki boşluğun içinde çınlayan isyan sesleri vardı. Şarkı söylemek haykırmak gibi birşey olabilirdi. Boşluğu bastırmaya yarayabilirdi ya da boşluğun kendisinden gübrelenip sürgün verebilirdi.

kerbela

2009-01-08T06:10:00.002-06:00

dişimden akan birkaç damla kan ve ağrı kesici yasağı ile katıldım bu sene kerbela tozuna; toz duman oldu heryer... bir ara göremedim o yüzden etrafı. şimdi ağrı da dindi, tozlar da indi. güneş daha net.

2008-12-24T16:45:00.000-06:00

hazırlıklar...

2008-12-21T04:38:00.000-06:00

mağrur

2008-12-20T03:08:00.003-06:00

"sultanın elini öptüysen artık ayağını öpmek doğru değildir" yazıyordu mesnevide. başını dikleştirdiğinde gururlanmak anlamına gelmeyen tek duruş olsa gerek bu.

döşemecinin kedisi

2008-12-14T15:27:00.004-06:00

bazen yüzümü asıverip, astığımı da farketmeyip yeni evden minibüs caddesine doğru yürürken, o döşemecideki çirkin şişko siyah kedinin mutlululuğunu görüp rahatlıyorum. kumaşsız kanepeler, süngerler, ipler ve kumaşların arasında çok süslü maviş bocuklu karman çorman bilezikten bozma tasması ile hep vitrinde, kâh yalanıyor, kâh kurumlanıyor. çok çalışkan döşemecinin eli hiç boş değil, o da orda hep. döşemeci kapalı olduğunda da sadık bir vitrin aksesuarı.

ıslı ıslak

2008-12-13T04:53:00.004-06:00

çenemden boğazıma doğru bir sızlama var ilk seyrettiğimden beri. bir film insana bunu yapmalı mı; yani çenesine bir yumruk indirmeli mi? plak gibi mi çıtırdamalı insanın içi? bu etkilenme filmin başarısını mı gösterir? tekrar "sanat ne içindir" sorusuna döndüm bir kaç gündür. araya ankara girdi, bir filmi aratmayacak hayat detayları filan. sonra bu kırmızı dekora döndüm; pek birşey anlamadım yaşadıklarımdan şimdilik.

http://www.ıssızadam.com/

ev sahibi

2008-11-28T15:49:00.004-06:00

evin sahibi anlamında değil de misafir ağırlayan anlamında...
bu evin böyle bir kısmeti ve bereketi oldu, dolapta benim almadığım bir sürü peynir kutusu ve meyve var. hoş bir yabancılaşma, sahiplik fikriyle tam bağdaşmıyor. daha ziyade kiralık bir durum ama ev değil, biz kiralandık.

üzerimizde büyük bir projeksiyon cihazının yansıttığı görüntü var, ne kadar pürüzsüzsen, o derece net görünen bir görüntü.