Tek bir malzeme. Tek bir problem. Ucuz ve kolay üretim. Gündelik hayatımızın o kadar içinde ve işini öyle güzel yapıyor ki ve “tasarım nesnesi” diye vurgulanıp duran çerçevenin de bir o kadar dışında ve mütevazı ki artık neredeyse görmez ve farketmez olmuşuz onu. Tasarımın zekâ olmadan yapılamayacağı malum ama zekânın gösterisine döndüğü anda da nesnenin kendisi o zekânın arkasında harcanıyor. Söylem nesnenin önüne geçiyor, hayatın içindeki en önemli amacı olan işlevi de gözardı ediliyor. Endüstriyel tasarımın toplu iğneyle birlikte ilk örneklerinden olan bu ürün henüz böyle bir söylemselliğin de olmadığı zamanlara ait olduğu için kendi, kendisi gibi ve kendinden başka birşeyi de temsil etmiyor. İşte tam bu yüzden zekice, anonim ve kendi zekâsıyla bağımsız. Aman açık bırakmayın, kendini haşince hatırlatabilir!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder